آیا شکرک زدن، نشانه تقلبی بودن عسل است؟!!!

اغلب تصور می شود که عسل شکرک زده (کریستالیزه) و یا رس کرده از مرغوبیت خوبی برخوردار نیست و شاید تقلبی باشد. این تصور صحیح نیست و شکرک عسل بستگی به مواد تشکیل دهنده آن و شرایط انبار یا ذخیره شدن آن دارد. عسل یک محلول قندی بیش از حد اشباع می باشد و چون مقدار قند آن بیش از آن است که بتواند در محلول باقی بماند، پس از مدتی شروع به شکرک زدن می کند. و این در حالی است که هنوز بسیاری از مصرف کنندگان فکر می کنند که عسل شکرک زده، فاسد شده و یا با افزودن شکر به آن تقلبی صورت گرفته است.

  شکرک زدن یک فرآیند طبیعی است که قند در عسل به صورت جامد درمی آید. دمای نگهداری و انبارداری عسل می تواند در شکرک زدن و یا رس کردنعسل موثر باشد.

معمولاً عسل در دمای زیر ۵ درجه و بالای ۲۵ درجه رس نمی کند، اما دمای ۱۴ درجه مناسب ترین دما جهت رس زدن عسل است. همچنین وجود ذرات جامد در عسل (مثل دانه های گرده) موجب تسریع در شکرک زدن می شود و به هر میزان که قند گلوکز افزایش یابد عمل شکرک زدن تسریع می شود. عسل آفتابگردان به دلیل درصد گلوکز بالا پس از سه هفته شکرک می زند و عسل گیاهان پنبه، لیلکی و یونجه نیز به سرعت رس می کند، عسل اقاقیا به خاطر داشتن گلوکز کمتر، چهار سال طول می کشد تا رس کند.

عامل دیگر رس کردن عسل طبیعی وجود آنزیم دیاستاز یا آمیلاز می باشد که تنها در عسل های طبیعی یافت می شود. منشأ و عمل این آنزیم مشخص نیست ولی دانشمندان معتقداند که این آنزیم توسط زنبور عسل تهیه می گردد. وجود این آنزیم باعث جذب مواد جامد محلول در عسل شده و باعث ته نشین و شکرک عسل می شود.

برای تأخیر در شکرک زدن عسل، آن را به صورت غیر مستقیم توسط گرم کن های دو جداره آبی حرارت می دهند، البته حرارت بیش از حد مجاز تأثیر منفی و مخرب داشته و کیفیت آن را کاهش می دهد. اضافه کردن هر گونه مواد شیمیایی جهت جلوگیری ازشکرک زدن عسل باعث از بین رفتن کیفیت آن می شود.

ذوب کردن شکرک عسل

عسلی که کمی شکرک زده را به راحتی با قرار دادن ظرف محتوی آن در آب داغ ۶۵ الی ۷۰ درجه می توان به تدریج ذوب نمود و زمانی که قسمت اعظم حجم عسل ذوب شد باید آن را از داخل ظرف آب داغ خارج نمود، بقیه عسل با حرارت باقی مانده در ظرف ذوب می شود و به حالت مایع درمی آید. در بسیاری از کشورها مردم عسل شکرک زده را به عسل مایع ترجیح میدهند.

post

معجزه عسل،لیمو و سیر

معجزه عسل، لیمو و سیر در سلامتی بدن

معجزه عسل، لیمو و سیر

عسل لیمو و سیر، سه ماده ای که اکثر شما تا کنون انها را تک تک مصرف کرده اید اما ایا میدانید وقتی هر سه با هم مصرف شوند چه خواص بی نظیری خواهند داشت؟!

مصرف هم زمان این سه ماده به صورت زیر خواص بی نظیری برای سلامتی شما دارند این ترکیب علاوه بر تصفیه کبد و خون و دفع رادیکال های ازاد سرطانزای تجمع یافته در بدن باعث دفع کلسترول بد (LDL رسوب کرده در دیواره عروق میشود واز این طریق باعث برگشت حالت کشسانی و انعطاف عروق و مویرگ های بدن میشود و از این طریق باعث کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی و سکته میشود.

سیر: یکی از قویترین انتی بیوتیک های طبیعی است که از حدود 5000 سال قبل در طب سنتی مصر برای مبارزه با عفونت ها مصرف میشده و به تازگی محققان دانشگاه واشینگتون اثر ان در مقابله با بیماریهای عفونی را 100برابر قوی تر از انتی بیوتیک ها ی شیمیائی ارزیابی کرده اند. سیر دارای فواید بسیاری است که علاوه بر خاصیت ضد باکتری و ضد قارچ بودن ان از جمله ان میتوان به کاهش فشار خون، تمیز سازی خون، برطرف کردن لخته های خونی و درمان ارتریت اشاره کرد. یکی از ترکیب های کلیدی موجود در سیر ترکیب طبیعی سولفور داری به نام allicin است. allicin در حین پختن سیر خام به سرعت به ترکیبات دیگر تبدیل میشود و اثر داروئی خود را از دست میدهد و بهترین حالت مصرف سیر مصرف به صورت خام است.

عسل: عسل یکی از موادی است که در طب سنتی قدیم تا امروز خواص ویژه غذائی و داروئی آن مد نظر بوده است، عسل خام دارای خواص ضد باکتری، ضد قارچ و انتی بیوتیکی است و هیچگاه فاسد نمیشود. عسل مملوء از مواد معدنی و تعدادی از ویتامین هاست و دارای ماده هیدروکسی پر اکسید است که یک انتی بیوتیک طبیعی قوی است.

لیمو: لیمو دارای حالت اسیدی است ولی داخل بدن حالت قلیائی ایجاد میکند و باعث افزایش عملکرد و کارائی کبد میشود و از این طریق به دفع سموم بدن کمک زیادی میکند همچنین لیمو سرشار از پتاسیم، کلسیم، فسفر و منگنز است. لیمو منبع خوبی از انتی اکسیدان ها است که رادیکال های ازاد سرطانزای داخل بدن را خنثی و دفع میکنند.

 معجزه عسل ، لیمو و سیر

طرز تهیه و مصرف

10-12 حبه سیر

4- 6 عدد لیموی متوسط

10-12 قاشق عسل طبیعی (در حد امکان عسل خام و حرارت ندیده باشد)

ابتدا لایه نازک زرد رنگ روی لیمو ها را بگیرید (قسمت زیرین پوست لیمو دارای مواد مغذی است و با پوست کندن کامل ان از بین میرود) و انرا خرد کنید، سیرها را پوست گرفته وخورد کنید و سپس سیر و لیمو را داخل مخلوط کن بریزید و با یک دور کوتاه انها را مخلوط کنید سپس عسل را اضافه کنید و یکبار دیگر مخلوط کنید.

ترکیب حاصل را داخل شیشه تمیز بریزید و در یخچال نگهداری کنید

میزان مصرف

یک قاشق غذاخوری صبح قبل از صبحانه و یک قاشق شب قبل از خواب به مدت یکماه.

post

خواص عسل طبیعی

خواص عسل طبیعی

پیشینیان عسل را مایه سعادت و خوشبختی انسان می دانستند. چنان که در مصر باستان آن را هم به صورت دوا و هم دوا مصرف می کرده اند. عسل از ویتامین ها، تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، ویتامین C، املاح معدنی حاوی آهن، فسفر، کلسیم، سدیم، پتاسیم، سولفور و منگنز است.  عسل ضد سرماخوردگی، ضد روماتیسم و ضد آرتریت است. عسل برای بیماران مبتلا به بیماری های قلبی، کبدی و زخم های داخلی ( زخم روده و ورم معده ) مفید است و در قلیایی نگاه داشتن خون نقش مهمی بازی می کند.

عسل ضد آسم، تهوع و بیماری های پوستی است. عسل ضد میکروب و ضد باکتری است و دارای اثر آرامش بخش فوق العاده ای می باشد و به اشخاصی که فوق العاده عصبی هستند کمک خواهد کرد تا آرام بگیرند. عسل دارای آهن است که بر ضد کم خونی میجنگد و هموگلوبین خون را افزایش می دهد. فسفر عسل، سلول های مغز را تقویت می کند و هوش و حافظه را افزایش می دهد. فضولات سینه، ریه، معده، جگر و طجال و شن های کلیه و مثانه را دفع می کند. عسل برای دندان ها مفید بوده و لثه ها را محکم می سازد. برای شفای جسم و ذهن عسل را با آب خالص مخلوط کرده و ناشتا میل کنید.

post

خواص بره موم

بره موم چیست

بره موم (propolis) ماده‌ای شبیه موم و از تولیدات کمتر شناخته شده زنبور عسل است که قویترین سد دفاعی زنبور در برابر عوامل عفونی و مهاجم به کندو است. فرمول بره موم جزء اسرار زنبور عسل و مختص خود اوست، در کل بره موم از صمغ و خورده های گیاهان داروئی خاص که توسط زنبورهای کارگر به کندو آورده میشود تهیه میشود. حالت آن خمیری شکل و چسبناک با بوی مطبوع گیاهان داروئی که رنگ آن از سبز تا قهوه‌ای تیره متغیر است. این ماده خارق العاده خواصی شامل اثر ضد باکتریایی، ضد قارچی، ضد انگلی، آنتی اکسیدانی قوی، ضد التهابی، ضد پوسیدگی دندان دارد، همچنین به عنوان تقویت کننده سیستم ایمنی بدن، بهبود دهنده اختلالات دهان و لثه، بی‌حس کننده موضعی، کاهش دهنده فشار خون کاربرد دارد. در طب سنتی چین، ژاپن و روسیه از بره موم در درمان بیماری های عفونی و سرطان استفاده زیادی میشود.

بره موم حاوی حدود 50 درصد صمغ یا رزین گیاهان، 30 درصد موم 10 درصد اسیدهای چرب ضروری، 5 درصد گرد گل و 5 درصد دیگر آن از ترکیبات آلی، ویتامینها و عناص معدنی مانند: نقره، سدیم، جیوه، مس، منگنز، آهن، کلسیم، وانادیم و سیلیس است. مقدار و نوع ترکیبات بره موم بسته به مکان، زمان جمع آوری و روش تولید آن متفاوت است.

خواص بره موم

مصارف بره موم در کندو

بره موم به عنوان ماده ی ضد عفونی کننده و عاملی موثر در پیشگیری از ورود و شیوع بیماریها در کندو محسوب می شود. بره موم در محل ورود زنبوران به داخل کندو قرار دارد و به دلیل این که زنبورها پیش از ورود به کندو از روی آن عبور خواهند کرد، احتمالا می تواند نقش ضد عفونی کننده دست و پای زنبوران را در بدو ورود به کندو ایفا نماید.

همچنین پر کردن شکافها، تنگ کردن سوراخهای تهویه، تنگ کردن دریچه پرواز در زمستان، ترمیم شکستگی ها، جلا دادن و ضد عفونی کردن جدار داخلی کندو و قابها، محکم کردن محل اتصال قابهای عسل به کندو و به یکدیگر از دیگر کاربردهای بره موم است.

 

خواص پزشکی بره موم

این ماده خارق العاده خواصی شامل اثر ضد باکتریایی، ضد قارچی، ضد انگلی، آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد پوسیدگی دندان دارد، همچنین به عنوان تقویت کننده سیستم ایمنی بدن، بهبود دهنده اختلالات دهان و لثه، بی حس کننده موضعی، کاهش دهنده فشار خون کاربرد دارد.

 

کاربردهای امروزی بره موم

 

خواص عسل , خواص موم عسل

 

کاربرد آرایشی

کاربردهای پوستی و آرایشی امروزه متداولترین مصارف برای بره موم و عصاره های آن می باشند. اثرات آن روی ترمیم و نوسازی بافت کاملاً بررسی گردیده است. بره موم همراه با خواص باکتری کشی و قارچ کشی خود، فوائد بسیاری در کاربردهای مختلف در مواد آرایشی فراهم می آورد.بسیاری از ویژگیهای مفید بره موم (پروپولیس) شامل : فعالیتهای ضد باکتری، ضد قارچی، ضد ویروسی، ضد جوش سر وصورت، ضد التهاب و ضد اکسیداسیون به علاوه ترمیم زخمها، تحریک جریان خون و مخاط و اثرات بی‌حسی موضعی آن می‌باشند. سمیت کم و سازگاری خوب آن با پوست نشان داده شده است. ولی بایستی در نظر داشت که جزئی عکس‌العملهای حساسیت‌زاد را دارا می‌باشد.

بره موم اصولا به عنوان یک عامل ضد بو و پاک‌کننده پوست استفاده می‌شود. البته به عنوان یک نگاهدارنده و محافظت کننده هم کاربرد دارد.

بعضی از اعمال و کاربردهای بره موم در مواد آرایشی در ذیل فهرست شده‌اند:

عامل ضدباکتریایی

ضد بوها و ضد عرقها

عامل مشابه sebum و ضد پوست اندازی و شوره سر

شامپوها و لوسیونهای مو

عامل ضد میکروبی و ترمیم‌دهنده

فرآورده‌های پس ازاصلاح صورت

عامل ضد تحریک و ضد باکتری

ضد جوش صورت

عامل پاک کننده

دهان شویها و خمیر دندانها

نگهدارنده

در همه موارد بالا

گیرنده رایکالهای آزاد

کرم ضد پیری

 

کاربرد دارویی

مصارف دارویی بره موم شامل مداوای قلب و عروق (کم خونی)، دستگاه تنفسی (بعلت بیماری های عفونی مختلف)، مراقبت دندان، پوستی (ترمیم بافت زخم ها، اگزما، التیام زخم بویژه زخمهای سوخته، ناخوشی قارچی)، بیماری های عفونی (غشاءمخاط و زخمها)، مداوای سرطان، تقویت و بهبود دستگاه دفاعی بدن، دستگاه هاضمه (زخمها و عفونتها)، حفاظت و تقویت کبد و بسیاری دیگر می باشند.

استعمال خارجی مسقیم عصاره های اتانول یا پمادهای فشرده (حاوی 33 % بره موم ) نتایج خوبی در استفاده دامپزشکی برای التیام جراحت و زخمها نشان داده است. جراحی پلاستیک نیز عصاره های بره موم را برای تسریع رد التیا م زخم و کاهش پیشرفت بافت زخمی بکار می برد.

 

کاربرد در تکنولوژی مواد غذایی

در اثر فعالیتهای آنتی اکسیدان، ضد میکروبی و ضد قارچی، بره موم را بعنوان ماده نگهدارنده به مواد بسته بندی غذائی اضافه می کنند. طولانی کردن نگهداری ماهی منجمد تا 3-2 برابر بوسیله مولفان مختلف، ذکر گردیده است. اضافه نمودن فقط 30 پی پی ام بره موم به جیره های غذایی مرغ های تخم گذار، تولید تخم مرغ، تبدیل غذا و وزن مرغ را تا 6-5 % افزایش داده است. افزایش وزن اضافی را برای جوجه کبابی، وقتی که 500 پی پی ام بره موم به جیره های غذائی آنها اضافه گردید، تا 20% گزارش شده است.

 

کاربرد سنتی

در اروپا و شمال آفریقا، خواص التیام زخم توسط بره موم و نیز از زمانهای باستان مصریان، یونانیها و رومیها شناخته شده بود. در اواخر فصل دوازدهم، فرآورده های داروئی حاوی بره موم برای معالجه عفونتهای دهان و گلو و همچنین پوسیدگی ( استخوان یا دندان ) شرح داده می شوند. بره موم بطو ر متداول در مواد نگهدارنده چوب یا ورنیها بکار رفته است. امروزه بره موم در آفریقا، در داروهای گیاهی مانند ضد آب نمودن ظروف و چوب، چسب، تهیه نخ کمان و برا ی طبلهای زهی استفاده می شود.

 

سایر موارد مصرف بره موم

پژوهش برای مصرف بره موم ادامه دارد. کاربرد در آفت کش ها و قارچ کش ها هنوز در مرحله آزمایش می باشد. زنبورداران از بره موم آب شده همراه با موم یا در یک محلول آمنیاک استفاده می کنند، زنبورداران مهاجر برای داخل کندو ها یا تله های گرده از این مواد ذکر شده جهت جذب گروههای زنبور استفاده می کنند. تهویه کافی و در معرض جریان هوا قرار دادن بعد از رنگ آمیزی با محلول آمونیاک هر دو ضروری هستند. مالیدن بره موم یا رنگ کردن آن ( بعد از آب کردن با موم حاصله از شان های کهنه ) از مضرات و عواقب استفاده از آمونیاک خطرناک و سمی جلوگیری می کند. روند فعلی برای بازگشت به روشهای محیطی سالمتر و روشهای تولید انرژی با شدت کمتر در بسیاری از کشورهای توسعه یافته، افزایش قدرت خرید مصرف کنندگان و رشد بازارها برای تولیدات گرانتر ممکنست به رشد قابل ملاحظه ای در مصرف و کاربردهای جدید بره موم ، بویژه در مواد آرایشی و فن آوری مواد غذائی منجر شود.

post

نحوه تولید عسل طبیعی

نحوه تولید عسل طبیعی

آیا میدانید عسل چگونه تولید می شود ؟ به صورت خیلی ساده که بگوییم، برای آشنایی با نحوه تولید عسل باید از محل زندگی زنبور عسل که کندو نام دارد شروع کنیم در هر کندو زنبور عسل ۳ نوع زنبور وجود دارد : یک زنبور ملکه، تعدادی زنبور نر، و ۸۰ درصد بقیه زنبور کارگر هستند. زنبورهای کارگر در مدت عمر ۴۵ روزه خود دارای وظایفی هستند، جمع آوری عسل یکی از کارهای زنبور کارگر است. زنبور عسل با نشستن روی گل ها شهد آن ها را با خرطوم کوچک خود مکیده و از راه دهان وارد معده دوم خود یا کیسه عسلی می کند.

عسل چگونه تولید می شود ؟

پس از جمع آوری شهد گل ها و وارد کردن به معده دوم یا کیسه عسلی (این معده با معده اصلی زنبور که کار هضم غذا را انجام می دهد فرق دارد) در این میان بر اثر تغییراتی که بر روی شهد انجام می دهد قندها ی ساکارز را به قندهای ساده منوساکارید تبدیل می کند و مقداری از آب آن را جذب می کند تا وارد کندو شود. هنگامی که به کندو باز می گردند، آن را از معده به دهان می آورند و در دهان دیگر زنبوران کارگر می گذارند. آن ها شهد را به درون حفره های شانه (سلول) خالی می کنند و با بال هایشان آن قدر آن را باد می زنند که بیشتر آب موجود در شهد تبخیر شود.

 

اما  کار هنوز تمام نشده، هنوز شهد دارای رطوبت زیادی است که باعث می شود عسل پس از مدت کوتاهی ترش شود. دقت کنید رطوبت عسل باید به ۱۷ تا ۲۲ درصد برسد، بنابراین زنبور شب ها عسل داخل سلول را مکیده و وارد کیسه عسلی خود می کند و باقی آب آن را جذب می کند و موادی از قبیل هورمون ها و آنزیم ها به آن اضافه می کند و دوباره داخل سلول می ریزند و در پایان مواد دیگری از قبیل اسیدهای آلی و مواد ضدعفونی کننده به آن اضافه می کند، بعد زنبور درب هر سلول را با موم می بافند.

آماری جالب درباره نحوه تولید عسل

این گونه عسل را تا چندین سال می توان نگهداری کرد. جالب است بدانید برای تهیه یک کیلو عسل زنبور باید ۱۲۰ تا ۱۵۰ هزار بار شهد حمل کند یا چیزی معادل یک دور کره زمین پرواز کند و این در حالی است که یک زنبور در طول عمر ۴۵ روزه خود تنها می تواند ۱ قاشق مرباخوری عسل جمع آوری کند! ۸۰ درصد وزن عسل کربوهیدرات ها (مواد قندی – نشاسته ای) و بقیه آن پروتئین، ویتامین ها، گرده گل و مقدار کمی آب است. تاکنون ۲۰ نوع قند در عسل شناسایی شده است، گلوکز و لولوز قندهای اصلی عسل را تشکیل می دهند. لولوز که همان قند میوه ها است تقریبا ۲ برابر شیرین تر از ساکارز است،

 

post

شرایط نگهداری عسل طبیعی

نگهداری عسل طبیعی شرایط خاص خود را دارد و اگر به خوبی نگهداری شود علاوه بر اینکه در طولانی مدت فاسد نمی شود، می توان از آن به عنوان دارو و درمان استفاده کرد. البته در طول مدت زمان با توجه به نوع عسل امکان دارد دچار تغییرات فیزیکی و شیمایی بشود. برای مثال ممکن است مقداری از بو و طعم خود را از دست بدهد و یا این که کریستالیزه شود (به اصطلاح، عسل شکرک بزند) یا رس ببند که این پدیده نشان از طبیعی بودن عسل دارد و هیچ جای نگرانی نیست.

شرایط نگهداری عسل طبیعی

ما در این مقاله ۷ راز نگهداری عسل طبیعی را برای شما ذکر خواهیم کرد که اگر عسل طبیعی را با این شرایط نگهداری کنید، عسل کاملا مناسب و قابل استفاده می باشد. البته باید این نکته را در نظر گرفت که خاصیت آنتی اکسیدانی عسل پس از مدت ۶ ماه، ۳۰ درصد از خاصیت خود را از دست می دهد و پس از ۲ سال از قدرت آنتی یاکتریایی عسل خواهد شد. در اثر نگهداری عسل میزان ساکارز معمولا پائین تر می آید ولی در عوض میزان هیدروکسی متیل فورفورال آن افزایش می یابد.

باید توجه داشت که دماهای بین ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتی گراد احتمال شکرک زدن و رس بستن و همچنین تخمیر عسل را افزایش می دهد. همچنین نگهداری عسل حتی برای مدت کوتاه در دمای بالاتر از ۲۷ درجه سانتی گراد مضر است، زیرا رنگ، طعم و میزان آنزیم های عسل را به سرعت تغییر می دهد.

 

۷ قانون نگهداری عسل طبیعی

 

۱- عسل را در ظرف شیشه ای مات یا تیره نگهداری کنید

سعی کنید تا حد ممکن عسل را در ظروف شیشه ای نگهدارید، البته می توان عسل را در ظروف پلاستیکی نیز نگهداری کرد. همچنین نور روشن باعث از بین رفتن آنزیم گلوکز اکسیداز می شود، این آنزیم موجود در عسل تولید پراکسید هیدروژن را امکان پذیر می سازد. در نتیجه برای حفظ قدرت ضد میکروبی عسل باید آن را در مکانی تاریک و یا در ظرف شیشه ای مات یا تیره نگه دارید.

۲- عسل را در مکانی خنک نگهداری کنید

اکثر عسل های روان در دمای ۱۴ درجه ی سانتی گراد سریعا متبلور می شوند. منجمد کردن عسل مانع تغییر در ترکیب آن می شود و فرآیند منجمد سازی عسل روان از تبلور طبیعی آن جلوگیری می کند .

۳- عسل را در مکانی پاکیزه نگهداری کنید

نگهداری عسل طبیعی باید تحت شرایط خاصی انجام گیرد، مکانی که عسل در آن نگهداری می شود باید پاکیزه باشد و دور از دسترس جانوران، حشرات، و آلودگی هایی نظیر گرد و خاک باشد.

۴- عسل را در ظروف سر بسته نگهداری کنید

از آنجائی که عسل شدیدا جاذب الرطوبه است بنابراین در هر جا که نگهداری می شود اعم از جاهای مرطوب، خشک، داخل یخچال و قفسه ها باید فقط در ظروف سر بسته با سر پوش محکم باشد.

۵- عسل را از مواد بودار دور نگهداری کنید

از آنجائی که عسل خیلی زود بوهای خارجی را به خود جذب می کند بنابراین نباید آنرا نزدیک موادی مانند پارافین، قیر ، بنزین و ماهیای دودی نگهداری نمود.

۶- عسل را خارج از یخچال نگهداری کنید

عسل نگهداری شده در یخچال سفت و غلیظ می شود. برای مثال اگر عسل گل گاوزبان را در یخچال نگه دارید، به تدریج بافت آن مانند تافی جویدنی می شود.

۷- عسل را با یک قاشق تمیز و عاری از هرگونه چربی و رطوبت بردارید

برای مصرف عسل از قاشقی تمیز استفاده کنید که عاری از هر گونه رطوبت یا یا چربی باشد، این نکته را به خاطر بسپارید که ورود آب به عسل منجر به تخمیر عسل می شود.

 

post

ظروف نگهداری عسل طبیعی

ظروف نگهداری عسل طبیعی

با توجه به خواص اسیدی عسل لازم است که آن را در ظروف مخصوصی نگهداری کرد تا تحت تاثیر قرار نگرفته و به اصطلاح خورده نشود. همچنین اگر از ظروف مناسب برای نگهداری عسل استفاده نشود، به مرور خواص و فواید خود را از دست می دهد. یکی از بدترین روش های نگهداری عسل، نگهداری در ظروف فلزی می باشد که باعث خورگی فلزات شده و در نتیجه با مواد قندی ترکیب شده و اثر منفی بر روی عسل خواهد گذاشت. سالم ترین روش نگهداری عسل در حجم کم، ظروف شیشه ای، لعابی یا سفالی است.

همانطور که در مقاله قبلی با عنوان ”شرایط نگهداری عسل طبیعی ” ذکر کردیم، اگر عسل تحت شرایط مناسب نگهداری نشود ممکن است در طول زمان دچار تغییرات فیزیکی و شیمایی شود و خواص خود را از دست بدهد یا اینکه طعم و عطر آن دچار تغییراتی بود.

 

ظروف مختلف برای نگهداری عسل

۱- ظروف شیشه ای :

یکی از مطمئن ترین روش های نگهداری عسل، استفاده از ظروف شیشه ای یا سرامیکی لعاب دار می باشد. اگر عسل را در اینگونه ظروف که دارای درب محکم و غیر قابل نفوذ می باشند قرار دهید برای سال ها می توانید از آن عسل استفاده کنید. چندی پیش در مقبره های ۴۰۰۰ ساله مصری، کوزه های در بسته عسل پیدا شده است که همچنان عسل درون آن ها در وضعیت خوبی قرار دارد.

۲- ظروف پلاستیکی :

مرسوم تریین ظروف برای نگهداری عسل، ظروف پلاستیکی می باشند. این ظروف به اندازه ی ظروف شیشه ای مناسب نیستند اما با توجه به قیمت مناسب تر و اینکه شکننده نیستند، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند، البته باید در نظر گرفت ظرف پلاستیکی در مقایسه با یک ظرف شیشه ای یا سرامیکی، میزان بیشتری از هوا را از خود عبور می دهد.

۳- ظروف فلزی :

بدترین نوع ظرف برای نگهداری عسل، ظروف فلزی می باشند. با توجه به اینکه عسل دارای خاصیت اسیدی می باشد، نگهداری و بسته بندی آن در ظروف فلزی بسیار خطرناک است ؛ زیرا اسید موجود در عسل موجب خوردگی فلزات می شود سپس با مواد قندی عسل مخلوط می شود و روی کیفیت عسل تاثیر منفی می گذارد.

۴- ظروف استیل :

این نوع ظروف مخصوص نگهداری عسل با تناژ بالا می باشد و بیشتر مورد استفاده زنبورداران می باشد که در ادامه درباره آن توضیحاتی خواهیم داد.

نگهداری عسل در مقادیر بالا

برای نگهداری عسل طبیعی در حجم زیاد باید از ظروف استیل، گالوانیزه و یا ظروفی که سطح داخلی آنها بوسیله مواد مقاوم به اسید عسل پوشیده شده باشد، استفاده نمود. رایج ترین نوع ظروف نگهداری عسل در انبار حلب های ۲۰ لیتری مکعب مستطیل است که دارای درب فلزی چرخشی می باشند.

بهترین ظرف برای نگهداری عسل طبیعی

در پایان باید ذکر کرد که نگهداری عسل در ظروف شیشه ای به دیگر انواع ظروف ترجیح داده می شود، البته ظروف پلاستیکی مخصوص مواد غذایی نیز مناسب می باشند. اما هیچ گاه عسل را در ظروف فلزی نگهداری نکنید، زیرا ممکن است با سطح فلز واکنش داده و ترکیبات زیانباری تولید کند.

post

ویتامین های عسل طبیعی

ویتامین های موجود در عسل اندک ولی پرخاصیت هستند. از جمله ویتامین های عسل می توان به B1 ,B2 ,B5 ,B3 ,B6 , E, K و C اشاره کرد. بی شک عسل حاوی مقادیر اندک، ولی قابل اندازه گیری از چند ویتامین است. هیداک و همکارانش ویتامین های تیامین، ریبوفلاوین، اسیداسکوربیک، پیریدوکسین، اسیدپنتوتنیک و اسید نیکوتینیک را در عسل شناسایی کردند. آنها ابراز داشتند که تصفیه عسل از مقدار ویتامین های آن می کاهد.

در آزمایشات دیگر مشخص شده است که ویتامین های گروه ب در نمونه های مختلف عسل با هم تفاوتهای عمده ای نشان می دهند. این اختلاف مربوط به منبع عسل و مقدار گرده ی موجود در آن است.
باتوجه به مقادیر ویتامین های موجود در عسل و احتیاجات روزانه انسان به ویتامین ها و مقدار عسل مصرفی توسط هر فرد، میتوان به وضوح گفت که ویتامین های موجود در عسل از اهمیت چندانی برخوردار نیست؛ زیرا انسان نمی تواند به قدری عسل مصرف کند که از طریق عسل مقدار قابل توجه ای ویتامین های موجود در آن را کسب کند.

خواص ویتامین های موجود در عسل

این نکته بسیار قابل تعمق است، زیرا نه تنها ویتامین های موجود در عسل، بلکه مواد معدنی و سایر مواد جزئی که منشا آن ها شهد گل ها است، اولاً مقدارشان در عسل بسیار جزئی است و ثانیا مقدار عسل مصرفی توسط هر فرد در هر شبانه روز چنان نمی تواند باشد که بتواند احتیاجات بدن خود به ویتامین ها و مواد معدنی را از طریق عسل تامین کند. بنابراین باید توجه داشته باشیم که از لحاظ تغذیه ای هدف ما از مصرف عسل دریافت قندهای گلوکز و فروکتوز است، نه مواد معدنی یا ویتامین ها. همچنین از لحاظ درمانی، آن موادی که به عسل خاصیت درمانی می دهد، از طریق شهد گل ها وارد عسل نمی شود، بلکه آنزیم ها و به خصوص آنتی بیوتیک ها و سایر مواد احتمالی است که در بدن زنبور عسل ساخته می شوند و به شهد یا شربت در حال تغلیط شدن در عسل دان زنبور عسل افزوده می شود.

 

لذا باز هم متذکر می شویم که شهد حاوی مقادیر تقریبا مساوی از قندهای ساده لوولز و دکسترُز و دو قندی سوکرز است و وقتی زنبور عسل شهد مصرف می کند، توسط آنزیم مبدل قند سوکروز موجود در آن به لوولز و دکسترُز تبدیل می کند و چون شربت قند معمولی یا شکر فقط از سوکرز تشکیل می شود، وقتی زنبور عسل شربت شکر مصرف می کند، با ترشح مقدار بیشتر آنزیم مبدل، تمامی سوکرز شربت را به قندهای ساده لوولز و دکسترز تبدیل میکند. بنابراین عسل تولید شده از شهد یا شربت از لحاظ مرغوبیت محتوای قند مشابه اند.

 

ویتامین های موجود در عسل

عسل شامل مقدار کمی از ویتامین های زیر می باشد:

تیامین (B1)

ریبوفلامین(B2)

اسید پانتوتنیک(B5)

نیاسین(B3)

پیریدوکسین(B6)

اسید اسکوربیک (C)

ویتامین E و ویتامینK

با وجود اینکه مقدار ویتامین C اکثر عسل های جهان کمتر از ۵ میلی گرم در ۱۰۰ گرم عسل است، بعضی از عسل ها از جمله عسل نعناع دارای ویتامین C بالایی هستند (۲۸۰-۱۶۰ میلی گرم در هر ۱۰۰ گرم) مقدار ویتامین C در بعضی از عسل های ایران بین ۲۴۰-۱۱۸ میلی گرم در ۱۰۰ گرم عسل تعیین شده است.

نتیجه گیری

همچنین گفته شد ویتامین ها و مواد معدنی موجود در شهد نیز اولا اندک بوده و ثانیا مقدار مصرف عسل توسط هر فرد چنان نیست که بتواند مقادیر قابل توجه ای از این مواد را از عسل قابل مصرف دریافت کند. لذا نقش مواد معدنی و ویتامین ها نیز در عسل شهد نسبت به عسل شربت بسیار جزئی حتی قابل اغماض است. مواد دارویی که در بدن زنبور تولید می شود و زنبور این مواد را در هنگام تغلیظ شهد یا شربت به هر دوی آن ها اضافه می کند، در عسل شهد و شربت به طور یکسان یافت می شود. بنابراین می توان گفت که تنها فرق بین عسل تولیدی از شهد و شربت شکر، عطر یا اسانس موجود در شهد گل های مختلف است که در واقع عطر خاص هر عسل مربوط به آن ها می شود و از لحاظ مواد غذایی و دارویی بین عسل شهد و شربت هیچ فرق قابل توجه و موثری وجود ندارد. این حقیقت را هم باید بدانیم که عطر یا اسانس گل ها غالبا الکل های فرُارند که فقط روی بو و طعم عسل تاثیر می گذارند و هیچ خاصیت غذایی یا دارویی ندارند که به خاطر آن ها مردم عسل های کم عطر تولید شده از شهد بعلاوه شربت را بی ارزش تلقی کنند و همانطور که قبلا گفته شد نه تنها شربت های مصرفی در زنبورداری را می توان با مواد غذایی و دارویی مجاز تقویت کرد، بلکه می توان با اختلاط عطرها و مواد طعم دهنده ی مجاز با شربت شکر، عسل های بسیار مغذی خوش طعم و شفابخشی را از تغذیه زنبورهای عسل با شهد گل ها به علاوه شربت های تقویت شده ای که به صورت مکمل تغذیه می شوند، تولید کرد.

post

تنوع رنگ عسل طبیعی

رنگ عسل طبیعی به منابع شهد و عسلک آن، خاک، رطوبت و فصلی که گیاهان تامین کننده ی منابع در آن رشد کرده اند و نحوه ی فرآوری و ذخیره سازی آن بستگی دارد. برای مثال، گیاهانی که در خاک رس پرورش یافته اند، در مقایسه با آن هایی که در خاک شنی پرورش یافته اند، عسلی تیره تر به بار می آورند. عسل های پاییزه ی گرمسیری و عسلکی اغلب تیره اند. حرارت دادن عسل هم، باعث تیره تر شدن آن می شود.

عوامل تاثیر گذار بر رنگ عسل

عسلی که در بالاتر از صفر درجه سانتیگراد ذخیره می شود به آرامی تیره تر می شود و عسلی که در شان هایی که قبلا از آن ها استفاده شده است، نگهداری می شود با جذب رنگدانه های گیاهی بره موم موجود روی قاب چوبی شان، تیره می شود. عسل های تیره اغلب طعم و مزه ای قوی تر دارند، چون معمولا مالتورز، مواد معدنی، اسیدها و فلاونوئیدهای آنتی اکسیدان بیشتری در خود دارند. آن ها همچنین معمولا گلوکز و فروکتوز کمتری دارند، بنابراین شیرینی شان نسبتا کمتر است. البته رنگ عسل به عوامل دیگری نیز از جمله مواد جامد، کلوئیدها و سایر ترکیبات عسل نیز بستگی دارد.

 

در هر کشور با منطقه رنگ متفاوتی از عسل ترجیح داده می شود. لذا تولیدکنندگان ترجیح می دهند عسل را در رنگ های مختلف و تا حد ممکن با توجه به نوع گیاه مبدا آن را به بازار عرضه کنند.

عسل های بهاره معمولا رنگ پریده هستند. عسل های با رنگ روشن معمولا گلوکز نسبتا بیشتری دارند، بنابراین سریع تر متبلور (سفت و غلیظ) می شوند. این گونه عسل ها طعمی ملایم دارند.

اندازه گیری رنگ عسل

برای اندازه گیری رنگ عسل، دستگاه ها و وسایل متنوعی ساخته شده و مورد استفاده قرار می گیرند. مهم ترین آن ها دستگاه اندازه گیری رنگ موسوم به فاند (pfund color grader) می باشد. همچنین دستگاه دیگری که حاوی یک سری شیشه های رنگی استاندارد می باشد که هر شیشه رنگ مشخصی را شامل می شود.

وزارت کشاورزی ایالات متحده، شناسایی هفت طیف رنگی را برای عسل تعریف کرده است. سفید آبگون، خیلی سفید، سفید، کهربایی خیلی روشن،کهربایی روشن ، کهربایی و کهربایی تیره. برخی عسل ها حتی تُن رنگ زرد، صورتی، قرمز، سبز، آبی یا حتی سیاه دارند.

 

رنگ عسل های مختلف

 

ردیف نوع عسل رنگ عسل
۱           گون زرد
۲           یونجه بی رنگ
۳           بادام کهربایی روشن
۴           سیب کهربایی روشن
۵           درخت توت فرنگی طلایی تا کهربایی متوسط، مایه های سبز
۶           آووکادو کهربایی تیره
۷           اقاقیا مایل به سفید تا زرد کهربایی
۸           آویشن قرمز
۹           خاس طلایی تا کهربایی تیره
۱۰       روئینه طلایی تا کهربایی تیره
۱۱       سرخ ولیک کهربایی روشن تا تیره
۱۲       خلنگ زنگوله ای قرمز مایل به نارنجی تا کهربایی تیره تا یاقوتی
۱۳       خلنگ جاروب مایل به قرمز یا کهربایی
۱۴       عسلک کهربایی تیره
۱۵       پاپیتال (پیچک صحرایی) بسیار روشن یا کاهی
۱۶       شاه توت، تمشک کهربایی روشن تا متوسط
۱۷       سیاه گیله، آس بری کهربایی روشن تا متوسط
۱۸       گل گاوزبان کاهی تا کهربایی
۱۹       باقلا کهربایی متوسط تا تیره
۲۰       گندم سیاه بنفش، قهوه ای تیره
۲۱       آلبالو و گیلاس کهربایی متوسط تا نارنجی
۲۲       شبدر مایل به سفید، کاهی روشن یا کهربایی
۲۳       پنبه کهربایی مایل به سفید تا روشن
۲۴       گل افعی (گل گاوزبان کوهی) کهربایی روشن
۲۵       اکالیپتوس E.globulus  آبی سبز روشن تا طلایی تا کهربایی متوسط
۲۶       اکالیپتوس E.polyanthemus  قرمز کهربایی تیره
۲۷       اکالیپتوس E.melliodora  زرد بی رنگ
۲۸       ژلی بوش کهربایی تیره
۲۹       اسطوخودوس طلایی
۳۰       لدروود طلایی روشن
۳۱       زیرفون کاهی روشن یا کهربایی و مایل به سبز
۳۲       ماکادامیا کهربایی
۳۳       مانوکا کهربایی
۳۴       کهور کهربایی متوسط تا تیره
۳۵       استبرق مایل به سفید تا کاهی روشن
۳۶       چریش کهربایی متوسط
۳۷       کانولا (شلغم روغنی) مایل به سفید تا کهربایی روشن
۳۸       پرتقال و دیگر مرکبات کهربایی متوسط تا تیره
۳۹       کاج تیره
۴۰       گیاهانی جنس علف هفت بند، مانند فلفل آبی  و علف هفت بند ژاپنی (بامبو ژاپنی) قهوه ای مایل به قرمز تا قهوه ای تیره
۴۱       فَرَندَل کهربایی مایل به سبز تا کهربایی مایل به قرمز
۴۲       درخت ریواروا مایه های کهربایی
۴۳       علف خربرگ باریک (بید علفی غاری) کاهی مایل به سفید یا کاهی روشن
۴۴       رزماری طلایی بسیار روشن تا طلایی مایل به قرمز
۴۵       فینباس کهربایی
۴۶       اکلیل کوهی کهربایی روشن یا سفید
۴۷       شبدر بی رنگ و روشن
۴۸       بلوط تیره
۴۹       مریم گلی کهربایی روشن یا تیره زرین
۵۰       آکاسیا (صمغ عربی) مایل به سفید تا طلایی روشن
۵۱       آفتابگردان زرد طلایی
۵۲       کتیرا زرد روشن تا کهربایی تیره

 

post

ماسک های زیبائی با عسل

ماسک عسل و دارچین برای از بین بردن اکنه و جوش صورت

این ماسک یکی از ارزانترین و بهترین ماسک های طبیعی برای از بین بردن جای اکنه و مقابله با جوش صورت بدون استفاده از لیزر و یا تهیه لوسیون های شیمائی و درمان های پرهزینه است و معمولا برای پوست های چرب استفاده می شود این ماسک قابل خوردن است و برای بدن بسیار مفید است.

طرز تهیه: نصف قاشق چایخوری پودر دارچین و مقدار مساوی عسل را با هم مخلوط کنید.

شما می توانید از این ماسک علاوه بر نواحی جوش زده در کل صورت استفاده کنید بهتر است این ماسک را قبل از خواب استفاده کنید و صبح زود با آب ولرم ان را شستشو دهید. برای از بین بردن جوش صورت بهتر است این ماسک به مدت برای دو هفته مورد استفاده قرار گیرد.

آکنه (acne volgris) نوع معمول جوش های صورت است که در اثر مسدود شدن غدد چربی پوست توسط باکتری ها ایجاد میشود و افراد زیادی در جهان از ان رنج میبرند، عسل با دارا بودن خاصیت ضد باکتریائی قوی یکی از بهترین ماسک های صورت در بر طرف کردن اکنه است، دارچین باعث از بین بردن رادیکال های ازاد روی پوست میشود،ماسک عسل و دارچین علاوه بر نتایج خیلی خوب برای جوش دارد و در صورت مصرف مداوم باعث جلوگیری از پیری پوست شما میشود.

تذکر: بعضی از افراد ممکن است نسبت به دارچین حساسیت داشته باشند و ممکن است افراد با پوست های حساس دچار علایم آلرژی شود پس حتما قبل از استفاده، این ماسک را بر روی نقطه دیگری از پوستتان مانند بازو امتحان کنید و در صورت عدم علائم حساسیت برای صورت استفاده کنید.

ماسک آلوئه ورا و عسل ضد آکنه، مخصوص پوست هاس خشک و حساس

این ماسک یکی بهترین ماسک های صورت برای از بین بردن جای جوش و زیبائی و شادابی پوست های خشک و حساس است.

طرز تهیه: یک قاشق مرباخوری ژل آلوئه ورا، یک قاشق مرباخوری عسل را به خوبی هم بزنید تا یک مخلوط یکنواخت به دست آید.

ماسک حاصل را بر روی صورتتان بمالید و با انگشت به ارامی پوست صورت را ماساژ بدهید بعد از خشک شدن ماسک و گذشت حد اقل 15 دقیقه آن را با اب ولرم بشویید، توجه داشته باشید که برای شستن ماسک از صابون استفاده نکنید.

الوئه ورا دارای خاصیت سم زدائی قوی و رطوبت رسانی عالی برای پوست است و ترکیب شدن این خواص با عسل انرا به یکی از بهترین ماسک ها برای شادابی و تازگی پوست و برطرف کردن جای اکنه تبدیل میکند.

ماسک لیمو و ماست با عسل برای تمام پوست ها

این ماسک برای درمان جوش و خشکی پوست صورت مورد استفاده قرار می گیرد و برای پوست های مختلف قابل استفاده است.

ترکیبات:

2 قاشق مرباخوری شیر تازه، 2 قاشق مرباخوری عسل، آب یک لیموترش تازه، یک قاشق مرباخوری ماست ساده

طرز تهیه: همه مواد را داخل یک ظرف به خوبی هم بزنید تا یک مخلوط همگن به دست آید. یک لایه نازک از مخلوط را بر صورت و گردن خود به آرامی بمالید چند دقیقه صبر کنید تا ماسک خشک شود بعد یک لایه دیگر روی پوستتان بمالید  برای ده دقیقه صبر کنید و ماسک را با آب ولرم شستشو دهید، برای شستن ماسک هرگز از صابون استفاده نکنید.

برای نتیجه گیری موثر این ماسک را 3 تا 4 بار در هفته استفاده کنید و بهتر است هر بار که موقع مصرف آنرا به صورت تازه تهیه کنید.

در این ماسک سیتریک اسید موجود در لیمو  و شیر با عث تمیز شدن سطح پوست می شود. ماست باعث نرم شدن پوست و لیمو باعث خشک شدن پوست می شود پس اگر شما پوست خشکی دارید توصیه میشود از لیمو در تهیه ماسک ها استفاده نکنید یا بسیار کم استفاده کنید

ماسک عسل و سیب

این ماسک طبیعی برای شادابی و بازسازی پوست بسیار مفید است و تقریبا در تمامی منازل قابل تهیه است و قابل حوردن است،خوردن ان نیز برای شما بسیار مفید است!

ترکیبات: یک سیب، 4 یا 5 قاشق چایخوری عسل و آب ولرم

طرز تهیه: سیب را از وسط برش دهید و هسته های انرا خارج کنید و آن را با پوست در یک مخلوط کن خرد کنید و با  عسل به خوبی مخلوط کنید تا یک مخلوط همگن به دست آید.

روش استفاده:  یک لایه نازک از ماسک را بر صورت خود بمالید و به ارامی ماساژ دهید و بعد از حدود 15 دقیقه ماسک را با آب ولرم شستشو دهید، توجه داشته باشید برای شستن ماسک هرگز از صابون استفاده نکنید.

این ماسک در صورتی که هر بار تازه تهیه شود تاثیر بهتری خواهد داشت و بهتر است فقط مقداری که برای یک بار مصرف نیاز دارید تهیه کنید و دفعه بعد مجددا به صورت تازه تهیه کنید چون این ماسک به راحتی تهیه می شود.

سیب به دلیل داشتند گلیکولیک اسید و ویتامین های مختلف باعث تمیزی سطح پوست و تغذیه سلول های پوست و در نتیجه شادابی و طراوت پوست می شود. عسل هم به دلیل داشتن خاصیت آنتی اکسیدان و خاصیت ضدمیکروبی میکروب ها و رادیکال های آزاد را از بین می برد و از ایجاد جوش و چروک جلوگیری میکند.

ماسک عسل و سفیده تخم مرغ برای پوست های خشک 

این ماسک یکی از مناسب ترین ماسک ها برای برای پوست های خشک و شکنده است و استفاده از ان برای جلوگیری از ریزش مو و درخشندگی موها نیز متداول است.

ترکیبات: سفیده یک عدد تخم مرغ، یک قاشق مرباخوری عسل، یک قاشق مرباخوری روغن زیتون

طرز تهیه: مواد را به آرامی به هم بزنید تا یک مخلوط مناسب و یکنواخت برای استفاده به دست آید. ماسک را بر روی صورت خود بمالید و به آرامی ماساژدهید و بعد از 15 دقیقه صبر آن را با آب ولرم شستشو دهید، برای شستن ماسک هرگز از صابون استفاده نکنید. اگر پوست خیلی خشکی دارید میتوانید از روغن زیتون بیشتری در تهیه این ماسک استفاده کنید.

توصیه مصرف: ممکن است بعضی افراد به ترکیبات ماسک های ذکر شده حساسیت داشته باشنداگر شما به هر کدام از مواد تشکیل دهنده ماسک های صورت حساسیت دارید قبل از استفاده آن بر ای صورتتان توصیه میشود مقدار کمی از آن را بر روی بازوی خود بمالید و مدتی صبر کنید و اگر نشانه های حساسیت مثل قرمزی و خارش پوست مشاهده شد این ماسک برای شما مناسب نیست.